ماجرای رشیق نمونه ای از استفاده امام زمان عجل الله تعالی از قدرت الهی

ماجرای رشیق نمونه ای از استفاده امام زمان عجل الله تعالی از قدرت الهی است که بعنوان آخرین حجت الهی روی زمین است و نسبت به سایر معصومین علیهم السلام اجازه استفاده از قدرت مطلق خود را داراست(البته برحسب وظیفه که آخرین حجت است و ماموریت ویژه ای دارد)

«رشيق» از فرماندهان «معتمد»، خليفه ي عباسي بود. او به دستور معتمد همراه با صد مأمور ديگر براي دستگيري امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) وارد خانه ي امام عسکري عليه السلام شدند و همه ي حجره ها را گشتند تا به حجره اي رسيدند که در آن پرده ي سفيد آويزان بوده پرده را کنار زده، دريايي در آنجا ديدند که در وسط آن، کودکي سجّاده انداخته و نماز مي خواند. «رشيق» به يکي از مأمورانش دستور داد که برود و آن کودک را بگيرد. آن مأمور تا به سراغ کودک آمد. در ميان آب غرق شد. «رشيق» به ديگري دستور داد، او نيز در آب غرق شده امّا نجاتش دادند، حضرت با کمال وقار نماز را تمام کرد و سپس در پيش روي مأموران از حجره بيرون آمد. مأموران گويا چوب خشکي شده بودند. اصلاً نتوانستند کوچکترين آسيبي به کودک که حضرت حجّت (عجل الله تعالی فرجه الشریف) بود برسانند. همين موقع بود که حضرت مهدي (عجل الله تعالی فرجه الشریف) غايب شد و غيبت صغري به وقوع پيوست.

(رجوع شود به حضرت مهدي (عجل الله تعالی فرجه الشریف)، فروغ...، ص 33)