اعمال مخصوصه ماه ربيع الثاني

اعمال ماه ربيع الثانى

روز اول: سيّد بن طاوُس براى روز اوّل اين ماه دعايى در اقبال نقل كرده است .

روز دهم: سال 232 هجري قمري حضرت امام حسن عسكرى ^{عليه السلام} متولّد شده است و اين روز ، روز شريف و بسيار مباركى است و مستحب است كه به شكر اين نعمت عظمى روزه بگيرند. در اين ماه زيارت مخصوص امام حسن عسگري عليه السلام و نماز مخصوص ايشان و مقداري از فضايل آن حضرت بيان مي گردد .

زيارت مخصوص ايشان: « اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا مَوْلاىَ يا اَبا مُحَمَّدٍ الْحَسَنَ بْنَ عَلِىٍّ الْهادِىَ الْمُهْتَدِىَ، وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكاتُهُ،اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا وَلِىَّ اللَّهِ وَابْنَ اَوْلِيآئِهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا حُجَّةَ اللَّهِ وَابْنَ حُجَجِهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا صَفِىَّ اللَّهِ وَابْنَ اَصْفِيآئِهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا خَليفَةَ اللَّهِ وَابْنَ خُلَفآئِهِ وَاَبا خَليفَتِهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ خاتَمِ النَّبِيّينَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ سَيِّدِ الْوَصِيّينَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ اَميرِ الْمُؤْمِنينَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ سَيِّدَةِ نِسآءِ الْعالَمينَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ الْأَئِمَّةِ الْهادينَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ الْأَوْصِيآءِ الرَّاشِدينَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا عِصْمَةَ الْمُتَّقينَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اِمامَ الْفآئِزينَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا رُكْنَ الْمُؤْمِنينَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا فَرَجَ الْمَلْهُوفينَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا وارِثَ الْأَنْبِيآءِ الْمُنْتَجَبينَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا خازِنَ عِلْمِ وَصِىِّ رَسُولِ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ اَيُّهَا الدَّاعى بِحُكْمِ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ اَيُّهَا النَّاطِقُ بِكِتابِ اللَّه، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا حُجَّةَ الْحُجَجِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا هادِىَ الْأُمَمِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا وَلِىَ النِّعَمِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا عَيْبَةَ الْعِلْمِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا سَفينَةَ الْحِلْمِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اَبَا الْأِمامِ الْمُنْتَظَرِ الظَّاهِرَةِ لِلْعاقِلِ حُجَّتُهُ، وَالثَّابِتَةِ فِى الْيَقينِ مَعْرِفَتُهُ، الْمُحْتَجَبِ عَنْ اَعْيُنِ الظَّالِمينَ، وَالْمُغَيَّبِ عَنْ دَوْلَةِ الْفاسِقينَ، وَالْمُعيدِ رَبُّنا بِهِ الْأِسْلامَ جَديداً بَعْدَ الْأِنْطِماسِ،وَالْقُرْآنَ غَضّاً بَعْدَ الْأِنْدِراسِ، اَشْهَدُ يامَوْلاىَ اَنَّكَ اَقَمْتَ الصّلوةَ،وَآتَيْتَ الزَّكاةَ، وَاَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ، وَنَهَيْتَ عَنِ الْمُنْكَرِ، وَدَعَوْتَ اِلى سَبيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ، وَعَبَدْتَ اللَّهَ مُخْلِصاً، حَتّى اَتيكَ الْيَقينُ، اَسْئَلُ اللَّهَ بِالشَّاْنِ الَّذى لَكُمْ عِنْدَهُ اَنْ يَتَقَبَّلَ زِيارَتى لَكُمْ، وَيَشْكُرَ سَعْيى اِلَيْكُمْ، وَيَسْتَجيبَ دُعائى بِكُمْ، وَيَجْعَلَنى مِنْ اَنْصارِ الْحَقِّ وَاَتْباعِهِ، وَاَشْياعِهِ وَمَواليهِ وَمُحِبّيهِ، وَالسَّلامُ عَلَيْكَ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكاتُهُ. »

نماز امام حسن عسكرى ^{عليه السلام} :چهار ركعت است به دو سلام ،در دو ركعت اوّل بعد از حمد پانزده مرتبه سوره زلزال و در دو ركعت دوم بعد از حمد پانزده مرتبه سوره توحيد.

گوشه اي از فضايل حضرت امام حسن عسگرى ^{عليه السلام} :محمّد بن اسماعيل نقل کرده : زمانى كه ابو محمّد (امام عسكرى عليه السلام ) در زندان بود ، عباسيان و نيز صالح بن على و عدّه اى ديگر از كسانى كه اعتقادى به اهل بيت نداشتند نزد صالح بن وصيف رفتند و گفتند : نسبت به او سختگيرى كن و مجالش نده . صالح به آنها گفت : ديگر با او چه كنم؟ دو نفر از بدترين افرادى را كه مى توانستم پيدا كنم بر او گماشتم امّا آن دو نفر (در اثر مشاهده رفتار حضرت) به كلّى اهل عبادت و نماز شدند. (بحارالانوار جلد50 صفحه 308) همچنين ابو القاسم كوفى در كتاب التبديل آورده: اسحاق كِندى ، كه فيلسوف عراق در عصر خود بود ، تصميم گرفت تناقضات قرآن را گرد آورد و بدين منظور در خانه اش نشست و مشغول اين كار شد . روزى يكى از شاگردان او خدمت امام حسن عسكرى عليه السلام رسيد . امام عليه السلام به او فرمود : آيا در ميان شما يك آدم رشيد پيدا نمى شود كه استادتان كِندى را از كارى كه در پيش گرفته و به قرآن پرداخته است، بازدارد؟ شاگرد عرض كرد: ما از شاگردان او هستيم ؛ چگونه مي توانيم در اين مورد يا مواردى ديگر به او اعتراض كنيم ؟ امام عسكرى عليه السلام فرمودند : آيا حاضرى كارى كه مى گويم انجام دهى ؟ عرض كرد : آرى . حضرت فرمودند : پيش او برو و با وى گرم بگير و وانمود كن كه مى خواهى در انجام كارش به او كمك كنى . وقتى خوب با او انس گرفتى بگو سؤالى برايم پيش آمده كه مى خواهم آن را از تو بپرسم . خواهد گفت بپرس . به او بگو : اگر گوينده اين قرآن نزد تو آيد ، آيا ممكن است مراد او از گفته هايش غير از معاني باشد كه تو به گمان خود آنها را فهميده اى ؟ خواهد گفت : آرى ، ممكن است ؛ چون او آدم فهميده اى است . آن مرد نزد كِندى رفت و با او از در ملاطفت درآمد و آن گاه اين سؤال را از او پرسيد . كِندى گفت : سؤال خود را تكرار كن . آن مرد سؤالش را تكرار كرد . كِندى با خود انديشيد و اين موضوع را هم از نظر لغوى محتمل دانست و هم از نظر عقلى جايز . پس به شاگردش گفت : تو را قسم مى دهم كه بگويى اين سؤال را از كجا آموخته اى ؟ شاگرد گفت : مطلبى بود كه به ذهنم خطور كرد و از تو پرسيدم . كِندى گفت : هرگز ، چنين سؤالى به فكر امثال تو نمى رسد ، تو و امثال تو را نشايد كه به چنين منزلتى دست يابيد . بگو از كجا اين سؤال را گرفته اى ؟ شاگرد گفت : ابو محمّد(امام حسن عسگري عليه السلام ) ، به من فرمود که اين سؤال را از تو بپرسم . كِندى گفت : حالا حقيقت را گفتى . چنين سؤالى جز از چنان خاندانى سر نمى زند ، آن گاه آتش طلبيد و آنچه را گرد آورده بود سوزاند. (بحار الانوار جلد10 صفحه 399)