بینش ها و نیایشهای مختصر 1- میرحسن موسوی

بينش و نيايش هاي مختصر

از غفلت ديگران اگر غافل شويم؛ آتش دوزخ ما را هم خواهد گرفت:

« الهي! آتشم بنمودي؛ جنّتم بنماي... »

***

عشق چيزي است كه هم تو داري و هم من،

عشق آن است كه نه تو داني و نه من ...

****

الهي! ناتوانم ... ناتوانم؛ چنان كه داني و دانم.

الهي! ناتوانم و خود را ناتوان تر يافتم در برابر موري، چنان كه نتوانستم براي موري هم كاري بكنم؛ چه رسد به اموري...

الهي! بر من ببخش، أنَا طالبُ عَفوكَ؛ پس براي تو چون كار كنم؟!

الهي! مهر تو وسيع است و جلالت عظيم، بر اين بنده پرتو افكنده عزّت و بزرگي ات ؛ يا كريم!

الهي! تو را چه گويم؟! كه بنده اي أصمّ[1] و أبكم[2] و كورم،[3] و بر هرچه نظر كنم و بينم و دانم از تو به آن دورم ...

الهي! تو را چه گويم كه سزاوار تو باشد؟! جز آنكه تو گويي،و تورا چه كنم؟! جز آنكه تو خواهي؛پس چنان كن با ما كه سزاوار تو باشد...