جوان گناهكار

ملا فتح اللّه كاشانى در تفسير «منهج الصادقين»، و آيت اللّه كلباسى در كتاب «انيس الليل» نقل كرده اند: در زمان مالك دينار جوانى از زمره ى اهل معصيت و طغيان از دنيا رفت; مردم به خاطر آلودگى او جنازه اش را تجهيز نكردند، بلكه در مكان پستى و محلّ پر از زباله اى انداختند و رفتند.

شبانه در عالم رؤيا از جانب حق تعالى به مالك دينار گفتند: بدن بنده ى ما را بردار و پس از غسل و كفن در گورستان صالحان و پاكان دفن كن. عرضه داشت: او از گروه فاسقان و بدكاران است، چگونه و با چه وسيله مقرّب درگاه احديت شد؟ جواب آمد: در وقت جان دادن با چشم گريان گفت:

يا مَنْ لَهُ الدُّنيا وَ الآخِرَةُ إرْحَمْ مَن لَيْسَ لَهُ الدُّنيا وَ الآخرَةُ.
«اى كه دنيا و آخرت از اوست ، رحم كن به كسى كه نه دنيا دارد نه آخرت».

مالك ! كدام دردمند به درگاه ما آمد كه دردش را درمان نكرديم؟ و كدام حاجتمند به پيشگاه ما ناليد كه حاجتش را برنياورديم؟
منبع: شرح دعاى كميل شیخ حسین انصاریان - ص 87