ظرف حکمت

روايتي است که از عيسي مسيح علي نبينا و آله و عليه السلام نقل شده که مي فرمايد:

«القُلوبُ ما لم تَخرِقْها الشَّهَواتُ ويُدَنِّسْها الطَّمَعُ ويُقْسِها النَّعيمُ فَسوفَ تَكونُ أوعيَةً للحِكمَةِ». (تحف العقول، ص504 / منتخب ميزان الحکمه، حديث 1205310)

متن کامل در ادامه مطلب

روايتياست که از عيسي مسيح علي نبينا و آله و عليه السلام نقل شده که مي فرمايد:

«القُلوبُما لم تَخرِقْها الشَّهَواتُ ويُدَنِّسْها الطَّمَعُ ويُقْسِها النَّعيمُ فَسوفَ تَكونُأوعيَةً للحِكمَةِ». (تحف العقول، ص504 / منتخب ميزان الحکمه، حديث 1205310)

دراين روايت سه شرط مهم برای آمادگی قلب نسبت به پذيرش حکمت و معرفت بيان ميxadکند؛ طبقآنچه که از روايات بدست ميxadآید) برای اينکه انسان به حکمت و علم حقيقی برسد دو چيزلازم است يکی ظرف پاک و تميز باشد و دوم اينکه در اين ظرف چيزی سالم را وارد کند نهداشتن ظرف خالی به تنهايی کافی است و نه داشتن اندوخته به تنهايی بدون ظرف سالم. ماهم ظرف ميxadخواهيم و هم مظروف؛ هم ظرف بايد سالم باشد و هم مظروف بايد سالم باشد اگريک ظرف سالمی نباشد شير سالم داخل آن ريخته شود فاسد ميxadشود اگر ظرف پاکی باشد اماچيز ناسالم داخل ريخته شود باز هم قابل استفاده نيست. استفاده وقتی است که هم ظرف سالمو تمييز باشد و هم مظروف خيلی از ما در اين دو جهت مشکل داريم يک عدهxad به کج راه ميxadروندو فکر ميxadکنند اين ظرف به تنهايی خودش پاک باشد اين ديگر معارف سرازير ميxadشود؛ درستاست که درهای حکمت باز ميxadشود ولی اين گونه نيست که کسی گوشهxadای بشيند و فقط دعا کندو اجتناب از گناه هم بکند و رو به مقدسی هم بياورد ولی تلاش در جهت درس و تحصيل علمنداشته باشد، معذلک عالم شود. با صرف اين اعمال عبادی کسی عالم و انديشمند نميxadشود.درست که العلم نور يقذفه الله فی قلب من يشاء» اما اگر قرار بود به صرف اين مطلب کسیعالم و انديشمند و حکيم شود افراد بسيار ميxadشدند. قلب پاک و سالم زمينه را آماده ميxadکندکه اگر معارف و علوم صحيح در آن ريخته شود آنگاه انسان اهل حکمت ميxadشود. يک عدهxadایهم از اين طرف سراغ علوم و معارف ميxadروند و از آن طرف ديگر غافل ميxadشوند؛ که در اينصورت ببينيد چه فاجعهxadای به بار ميxadآيد عالمان فاسق حکايتشان اين است که اصطلاحات وعلوم را ميxadآموزند اما اينها را در يک ظرف ناسالم ميxadريزند. تاريکيxadهای قلب اگر دريک عالم دين هم باشد اين به ديگران سرايت ميxadکند. پس راه درست و صحيح اين است که هماين قلب آماده باشد و هم آن علومی که داخل آن ريخته ميxadشود سالم باشد. کسی ممکن استقلبش سالم باشد ولی پيش کسی ميxadرود که کج فهم است يا عالم نيست و مطالبی را داخل ظرفقلب بريزد که نادرست است، اين بدرد نميxadخورد. پس هم ظرف تمييز و پاک لازم است و هممعلومات و علوم و معارف اصيل و مطمئن و الهي.

حضرتمسيح (عليه السلام) اينجا راجع به ظرف ميxadفرمايد: قلوب تا زمانی که شهوات آنها را ندريده و تازمانی که طمع آن را آلوده نکرده و تا زمانی که نعمتxadها او را سخت نکرده، ميxadتواند ظرفبرای حکمتxadها باشد. شهوت قلب را ميxadدرد و پاره ميxadکند و طمع قلب را آلوده ميxadکند ونعمت اگر انسان توجه نداشته باشد موجب قسوت و سختی قلب ميxadشود و آنگاه آمادگی برایپذيرش نخواهد داشت. لذا بايد توجه داشت اگر ميxadخواهيم قلوب ما مصداق «فَسوفَ تَكونُأوعيَةً للحِكمَةِ» بشود، بايد شهوات را کنترل و طمع قلب را آلوده نکند و نعمتxadهايیکه داريم قلبمان را سخت نکند.