خداشناسى

خداشناسى:

1- اى عزيزانمن!خود را بشناسيد كه شناختن خدا در خود شناسى است، هر كس به هر مقدار به خود آشنا شدبه خدا آشنا شود، زيرا خداشناسى يا از طريق آفاق است يا انفس و هر دو در انسانموجود است.

2- اى عزيزانمن! شناسائىخداوند به قدر نفوس مخلوقات است. بايد بكوشيد به هر قدرى استعداد شناسائى داريد باخدا آشنا شويد.

3- اى عزيزانمن!اگر خدا جل و عزّ را بى علم و ادراك و استدلال بخواهيد بدانيد و بى شهود بشناسيد،به گمراهى مبتلا شويد، زيرا شيطان و نفس دست از شما بر نمى دارند.

4- اى عزيزانمن!زندگى شما بايد بر پاى خدا شناسى باشد تا شب و روز خود را بر اين پايه بگذرانيد.

5- اى عزيزانمن!بشر محتاج به تمام عالم است. با اين احتياج اگر خدا جل و عزّ را نشناخته باشيد وبخواهيد رفع احتياج خود كنيد، به شرك و هزار گونه ناملايمات و صفات ناپسنديده مبتلاخواهيد شد.

6- اى عزيزانمن!عالم از هم گسيخته نشده و ظلم و ستم زياد نشده، پريشانى جامعه را فرا نگرفته، مگردر اثر دورى از خدا و خدا را از قلم و نظرانداختن.

7- اى عزيزانمن!اگر مى خواهيد با آسودگى زندگى كنيد، ناچاريد كه اول خدا را بشناسيد؛ به قدراستعداد، پس از آن آسودگى طلب كنيد.

8- اى عزيزانمن!در هيچ كارى خدا را از نظر نينداختيد مگر اين كه از آن كار نتيجه نگرفتيد يا نتيجهسوء عائد شما شد.

9- اى عزيزانمن!بايد در اين امر (خداشناسى) مجاهدات بسيار كنيد تا به نتايج سوئش (عدم معرفتخداوند (عزوجل) مبتلا نشويد.

10- اى عزيزانمن!كسى از اين انديشه (خدا شناسى) زيان نديده. شما هم قبل از هر شغل به خصوص تحصيلعلم به اين انديشه بيشتر اهميت دهيد تا در زندگى نتائجش را ببريد.[1]