رو به باغ انديشه

حضرت علي (ع) مي فرمايند :

اگر خدا كفيل است ، غصه چرا ؟

اگر رزق تقسيم شده است ، حرص چرا ؟

اگر دنيا فريبنده است ، اعتماد چرا ؟

اگر بهشت عدل است ، تظاهر به ايمان چرا ؟

اگر قبر حق است ، ساختمانهاي مجلل چرا ؟

اگر جهنم حق است ، اين همه ناحق چرا ؟

اگر حساب حق است ، جمع مال حرام چرا ؟

اگر قيامت حق است ، جنايت به مردم چرا ؟

اگر دشمن انسان شيطان است ، پيروي از آن چرا ؟

و در جايي ديگر مي فرمايند :

از هر كتاب آسماني جمله اي آموختم كه مرا بس است .

از تورات حضرت موسي (ع) : هر كه سكوت كرد نجات يافت .

زبور حضرت داود (ع) : هر كه از شبهات دوري نمود از آفات سالم ماند .

انجيل حضرت عيسي (ع) : هر كه قناعت ورزيد سير گرديد .

قرآن حضرت محمد (ص) : هر كه به خداوند توكّل كرد كفايت مي كند او را .