اصل علم و علم اصیل

علماصیل نه در حوزه یافت میشود و نه در دانشگاه و نه داخل کتب نهفته .... بلکه آن علماصیل در دل مطلق عبادات نهفته که بنا به فرمایش امام صادق علیه السلام: الْعِلْمُ نُورٌ يَقْذِفُهُ اللَّهُ فِي قَلْبِ مَنْ يَشَاء .[1]

حقيقتعلم با مقدمات عادى و تحصيل و مطالعه و درس و بحث حاصل نشود، و بلكه محتاج بهتربيت نفس و تهذيب و صفا و اخلاص است تا نور معرفت با افاضات الهيه وارد قلب شود [2]؛ یعنی خداوند سبحان آن انواررا می تاباند. پس آنچه که برای کسب اینعلم لازم است در مرتبه اول توفیقی است که خود خداوند سبحان به بنده اش از باب لطفعنایت می فرماید و در مرتبه دوم این بنده است که در خود قابلیت این محبت و لطف وبالاخره قابلیت این تابش نور علم را بواسطه تزکیه و تهذیب نفس ایجاد می کند ...چون وجود تاریک و ناپاک هیچ تناسبی با نور علم ندارد ... شاید سؤال بشهکه پس این غربی ها که هیچ کاری با تهذیب و تزکیه نفس ندارند و اصلاً تقوا برایآنها معنی ندارد ، چرا در علوم مختلف سرآمد دیگران هستند؟!!! ... باید عرض شود کهبحث ما در مورد اصل علم و علم اصیل است و تمامی این علوم ظاهری اگر با تقوا همراهباشد زینت و فضیلت محسوب میشود و الّا نقمت و وبال گردن صاحبان خود است ؛ چون اگرشخص متقی و متخلق به اخلاق حسنه نباشد دچار عجب و غرور و گردنکشی و عصیان میشود و در نتیجه این خُلقها طبعاً نقمت و عذاب اخروی و حتی در پاره ای از مسائلعذاب و نقمت دنیوی را نیز به دنبال دارند ....

از جلسات شرح معراج السعاده توسط سیدحسن موسوی بحث آداب تعلیم و تعلم در اسلام

و مِن الله التوفیق.