آثار گناه2

1. كاهش قواي عقلي، 2. فراموشي، 3. قساوت قلب، 4. زوال نعمتها، 5. نزول بلاها، 6. ركود اقتصادي، 7. كوتاه شدن عمر، 8. محروميت از ارتباط با خدا و 9. مستجاب نشدن دعاها.

در اين شماره به ذكر برخي ديگر از آثار گناهان ميپردازيم:

1. كاهش قواي عقلي، 2. فراموشي، 3. قساوت قلب، 4. زوال نعمتها، 5. نزول بلاها، 6. ركود اقتصادي، 7. كوتاه شدن عمر، 8. محروميت از ارتباط با خدا و 9. مستجاب نشدن دعاها.

در اين شماره به ذكر برخي ديگر از آثار گناهان ميپردازيم:

¨10. فراهم شدن زمينه براي گناه بزرگتر

قدرت و نيروي معنوي لازم براي انجام كارهاي خوب، يكسان نيست؛ همچنان كه شقاوت و خباثت باطني نيز در انجام گناهان، برابر نيست؛ مثلاً شقاوت لازم براي قتل، بسيار بالاتر از شقاوتي است كه براي دزديدن مبلغ ناچيزي لازم است.

اينجا بايد به اين نكته هم توجه داشت كه انجام هر كار كوچك -چه خوب و چه بد- زمينهساز انجام كار بزرگتر از آن است. يكي از آثار گناه نيز اين است كه آدمي را براي انجام گناه بزرگتر و زشتتر آماده ميكند؛ از اين رو، از امام رضا عليه السلام نقل شده است:

«گناهان كوچك، راهي است براي انجام گناهان بزرگ. هر كس هنگام انجام گناهان كوچك، از عذاب خداوند نهراسد، در گناهان بزرگ هم نخواهد هراسيد».1

قرآن كريم ميفرمايد: «إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْا مِنْكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعانِ إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطانُ بِبَعْضِ ما كَسَبُوا».2 در تفسير اين آيه شريف، آمده است:

«استزلال» يعني وا داشتن ديگرى به لغزش. آيه مى فرمايد: شيطان مى خواست آنان را دچار لغزش كند و اين انگيزه را پيدا نكرد، مگر به سبب بعضى از انحرافهايى كه در دل و در اعمال داشتند؛ چون هر كدام از گناهان، آدمى را به سوى گناه ديگرى مى كشاند؛ زيرا اساس گناه پيروى هواى نفس است و نفس، وقتى هواى فلان گناه را مى كند، هواى امثال آن را نيز مى كند.3

در روايات اسلامى، دروغ «كليد گناهان» شمرده شده است. در حديثى از امام باقر عليه السلام مى خوانيم:

«ان الله عزوجل جعل للشر أقفالا، و جعل مفاتيح تلك الأقفال الشراب، و الكذب شر من الشراب؛4 خداوند متعال براى شر و بدى، قفلهايى قرار داد و كليد آن قفلها را شراب قرار داد و دروغ، از شراب هم بدتر است».

¨11. دور شدن از مقصود

در بسياري از موارد، علت روي آوردن به گناه اين است كه آدمي احساس ميكند از اين طريق، زودتر و آسانتر به نتيجة مطلوب ميرسد؛ اما در عمل، نه تنها نزديك نميشود، بلكه از مقصود خود دورتر هم ميشود يا اينكه اگر هم زودتر به نتيجه برسد، به گرفتاريهاي شديد ديگري مبتلا ميشود كه خلاصي از آنها بسيار پر هزينه است؛ براي نمونه، افراد بسياري هستند كه براي موفقيت در امور اقتصادي، مرتكب گناه بزرگ ربا ميشوند كه در نهايت به افتادن در ورطة سقوط و هلاكت منجر ميشود. برخي افراد نيز گمان ميكنند با دروغ ميتوانند خود را از مخمصهاي نجات دهند؛ در حالي كه بنابر روايات، نجات آدمي در راستگويي است.5

امام حسين عليه السلام ميفرمايد:

هر كس بخواهد با معصيت خدا به امري برسد، از خواستة خود دورتر ميشود و از آنچه ميترسد، به آن نزديكتر ميگردد.6

¨12. تكذيب آيات الهي

قرآن كريم ميفرمايد:

«ثُمَّ كان عاقبةَ الَّذين اَساؤُا السُّواي اَنْ كذبّوا بِآيات اللهِ وَ كانوا بِها يَسْتَهْزِئون؛7 سپس سرانجامِ كساني كه اعمال بد انجام دادند، به جايي رسيد كه آيات خدا را تكذيب كردند و [از آن بدتر] به استهزا و مسخره كردن آن برخاستند».

شايد پيشتر نيز به اين اثر اشاره شده باشد؛ ولي به سبب اهميت آن به طور مستقل ذكر ميشود. آري؛ گناه و آلودگي، روح ايمان را از بين ميبرد، تا جايي كه سر از تكذيب آيات الهي در ميآورد. حتي از آن هم فراتر رفته، انسان را به استهزاي پيامبران و آيات الهي وا ميدارد و به مرحلهاي ميرسد كه ديگر هيچ اندرز و انذاري در او مؤثر نيست.8

¨13. آثار گناهان بر ديگران

از آنجا كه روح انسانها با هم در ارتباطاند در حال داد و ستد پنهان با يكديگر ميباشند لذا هر چه يك نفر ظلمت گناه بيشتري داشته باشد ناخودآگاه در مجالستها و ارتباطات اين ظلمت در ديگران هم تأثير ميگذارد و موجب كدورت قلبي آنها هم ميشود. چنانچه در روايات آمده است كه: المجالسة مؤثره: همنشينيها تأثيرگذار است.

چنانچه اگر انساني بر اثر مداومت بر اعمال صالح از نورانيت بيشتري برخوردار شود اين نورانيت به ديگران نيز ميرسد.

لذا آثار گناهان به طور غيرمستقيم به ديگران هم سرايت ميكند. و خير و بركت را از ديگران نيز منع ميكند.