حقيقت انسان

قرآن كريم از راه هاي مختلف، يگانگي حقيقت انسان ها را بيان مي كند. در برخي آيات، پيامبر اسلام را پيكي به سوي همه انسان ها مي خواند، كه: (وما أرسلناك إلّا كافّةً للناس). در آيات ديگري قرآن را هدايتگر كلّ بشريت مي نامد: (هُدي للنّاس) و از سويي كعبه را مطاف و معبد و مأمنِ همگان و نخستين خانه مردمان مي داند، كه: (إنّ أوّل بيت وضع للنّاس للّذي ببكّة مباركاً) و از سويي ديگر با اشاره به نهان و نهاد انسان، سخن از فطرتِ الهي براي همگان دارد كه تبديل ناشدني و تغيير ناپذير است، كه: (فطرت اللهّ الّتي فطر النّاس عليها لا تبديل لخلق اللّه). اين فطرت واحد را نه خداوند تغيير مي دهد؛ چون آن را به زيباترين شكل آفريده است و نه غير خداوند؛ چون غير او قدرت تغيير نظام آفرينش را ندارد.