براساس آيات قرآن، چرا پيامبران همگي در حكم يك پيك الهي اند؟

خداوند در قرآن كريم، شناسنامه انبيا و كتاب هاي آنان را به نحوي تنظيم فرموده است كه گويي فقط يك پيامبر، در طي اعصار و در دوران هاي مختلف، زندگي كرده و فقط يك كتاب به شيوه هاي متعدد، تدوين يافته است و همه خلفا و اوصيا و امامان معصوم از عصر آدم (عليه السلام) تا زمان ولي عصر (ارواحنا فداه) گويي يك انسان كامل اند كه در هر دوره با برنامه اي ويژه، هدايت انسان را برعهده گرفته اند و بر اين اساس هر پيامبري، پيامبران پيش از خود را تصديق كرده است. شاهدي ديگر براين معنا آن كه خداوند تكذيب هر پيامبر را تكذيب همه پيامبران مي خواند. مثلاً «اصحاب حجر» را كه تنها با يك پيامبر، درگير بودند، تكذيب كننده همه رسولان مي نامد: (و لقد كذّب أصحابُ الحجر المرسلين)و نيز درباره «اصحاب ايكه» كه تنها با حضرت شعيب مخالفت كردند، مي فرمايد: (كذّب أصحاب الأيكة المرسلين) از اين آيات نيز به دست مي آيد كه چون تكذيب يك پيامبر، مساوي با تكذيب همه انبياست، پس پيامبران همگي در حكم يك پيك الهي اند كه متناسب با شرايط مختلف، شريعت هاي متفاوتي عرضه كرده اند. اما خطوط اصلي هدايت آنان، واحد و يكسان است.