اين سخن، هم در رهبري مُلكي و ظاهري جامعه مطرح است و هم در رهبري ملكوتي و باطني. يعني افزون بر امور عادي و مادي انسان، نماز و روزه و ديگر عبادت هاي آدمي نيز هر يك سيري دارد كه با صيرورت و تحوّل دروني انسانِ عابد همراه است. حتماً چنين حركتي، محرّكي دارد. چه كسي اين سير باطني و تحول دروني او را رهبري مي كند و محرّك اين قافله پر جنب و جوش، كيست؟ امامان معصوم افزون بر آن رهبري ظاهري و اداره مُلكي، عهده دار اين سير دروني و رهبري ملكوتيِ جامعه بشري نيز مي باشند. اگر چه بيگانگان، رهبري ظاهري را از ائمه اطهار (عليهم السلام) گرفتند و آنان را خانه نشين كردند، اما اين رهبري ملكوتي، حقيقتي است كه از وجود مقدس آنان زوال ناپذير و جدا ناشدني است؛ زيرا نه قابل نصب اعتباري است و نه مورد تهاجمِ غصب ظاهري.
منبع : سازمان فعالیتهای قرآنی دانشگاهیان کشور /کتاب سیرت و صورت انسان در قرآن/آیت الله جوادی آملی
برچسب:
نویسنده: احمد
تاريخ: جمعه
13 13 ساعت: 2:36