لعنت بر فلان

كتاب: داستانهاي حكيمانه در آثار استاد حسن زاده آملي ص 119

نويسنده: هيئت تحريريه انتشارات نبوغ

حكيمى ، شخصى زاهد و پارسايى را ديد كه تسبيحى در دست داشت و يك به يك ، حكما را نام مى برد و لعن مى كرد. حكيم از او پرسيد: ((چرا اينان را لعن مى كنى و چه چيز باعث شده است كه آنها مستحق لعن بدانى ؟))

زاهد پاسخ داد: ((آنها قايل به وحدت واجب الوجود هستند)).

حكيم خنديد و گفت : ((من نيز قايل به وحدت واجب الوجود هستم )).

شخص به خشم آمد و گفت : ((اسمت چيست ؟))

حكيم جواب داد ((فلان )).

شخص گفت : الهم العن فلانا.(1)

پي نوشت:

1- رساله لقاءالله ، ص 35.