عرفان در قرآن چه جايگاهي دارد؟

عرفان در قرآن چه جايگاهي دارد؟

جواب:

پاسخ : عرفان علمي حصولي نيست، تا از راه تحصيل به دست آيد، بلكه بيشتر از راه تهذيب و تزكيه نفس حاصل مي شود. در قرآن كريم آمده است: ﴿يُعَلّمُهُمُ الكِتابَ والْحِكْمَةَ ويُزكّيهِمْ﴾.[1] بخش نخست آيه ﴿يعلّمهم الكتاب و الحكمة﴾، به فقه، اصول، حكمت و... مربوط است و بخش دوم آن، يعني ﴿يزكّيهم﴾، به عرفان اختصاص دارد.

بحثهاي قرآني نشان مي دهد كه اگر كسي جان خود را شفاف كند و از دغل، شبهه و خيانت دوري جويد، اسرار عالم را مي يابد. گاه انسان آيينه جانش را به طرف مار، گرگ و عقرب نگاه مي دارد و در آن جز گرگ و عقرب چيزي نمي يابد.

خداي سبحان فرمود: ﴿كلاّ لَوْ تَعْلَمون عِلْمَ اليقينِ ٭ لترونّ الجحيم﴾[2]اگر اهل علم اليقين باشيد و صفاي ضمير داشته باشيد، اكنون هم جهنم را مي بينيد، زيرا پس از مرگ، كافر هم مي تواند جهنم را ببيند: ﴿رَبّنا اَبْصَرنا وَ سَمعْنا﴾.[3]