حكمت فضيـلت انتظار

روايات اين باب همه نشان از ارزش انتظار و جايگاه منتظران از نگاه معصومان دارد؛ ولي چرا اين همه فضيلت براي انتظار برشمرده شده است؟

اول: دينداري در دوره آخرالزمان، حقيقتاً دشوار است؛ به طوري كه در برخي روايات، شخص منتظر را به كسي تشبيه كردهاند كه گويي از آتش در دست دارد يا ميخواهد بوته خاري را با دست از زمين در آورد.

دوم: طبق روايات، ارزش اعمال به نيات آن است. هر چه نيت، خالصتر و بزرگتر باشد، ارزش عمل بيشتر است. ارزش انتظار نيز، متناسب با منتَظَر شكل ميگيرد. اگر كسي منتظِر كسب مدرك تحصيلي باشد، انتظار او به اندازة مدرك تحصيلي ارزش دارد. اگر شخص ديگري منتظر زيارت خانه خداوند باشد، انتظار او ارزش معنوي و به اندازة زيارت خانه خداوند است.

شـخص منتــظر در انتـظار ظهور مــهدي فاطمه عليهما السلام تحقق همه خوبيها را در عالم و براي همه مخلوقات در جان خود ميپرورد. انسان منتظر در اثر اين انتظار، ارزشي والا پيدا ميكند؛ ارزش و مقامي كه در اثر آن، همراه و همگام اولياي الهي از خاتم پيامبران صلي الله عليه و آله تا خاتم اوصيا، همرتبه شهداي بدر و احد، همدوش اصحاب پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله و مانند كسي است كه تمام عمر به روزهداري و تهجد پرداخته است.

سوم: از روايت پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله ميتوان فهميد كه آنان برترين مردم دورانها هستند. آن حضرت به اميرمؤمنان علي عليه السلام فرمود:

اي علي! بدان كه شگفت انگيزترين ايمانها در مردم و بزرگترين يقينها در ايشان از آنِ گروهي در آخرالزمان است كه پيامبر را درك نكرده اند و امام هم از ديدگانشان پوشيده است و به سياهي روي سفيدي (نوشته هاي روي كاغذ) ايمان آورده اند.